Κάθε ακουαρίστας που έχει "ξεφύγει" από το "εισαγωγικό" στάδιο της διατήρησης κυρίως κοινωνικών ενυδρείων και στρέφει το ενδιαφέρον του σε πιο "απαιτητικά" είδη, οφείλει να γνωρίζει και να τηρεί (στο βαθμό που είναι εφικτό) τις κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης των ειδών που φιλοξενεί στα ενυδρεία του. Είναι ευρέως γνωστό για παράδειγμα πως αν κάποιος επιθυμεί να έχει δίσκους στο ενυδρείο του, πρέπει να λάβει υπ' όψιν του πως το συγκεκριμένο είδος ζει σε ομάδες, γίνεται αρκετά μεγαλόσωμο οπότε χρειάζεται τον κατάλληλο χώρο κ.ο.κ. Οι παράμετροι του νερού στο οποίο φιλοξενούνται οι δίσκοι είναι επίσης ένας πολύ σημαντικός παράγοντας, κι είναι γνωστό πως γενικά απαιτείται νερό με όξινο pH και χαμηλή αγωγιμότητα.

Ένας εξίσου όμως καθοριστικός παράγοντας, για να εξασφαλίσει ο ακουαρίστας τις απαιτούμενες συνθήκες διαβίωσης για τα ψάρια του, είναι η διατροφή. Πρόκειται για ένα ζήτημα για το οποίο δεν είναι ευρέως γνωστά αρκετά στοιχεία και οι περισσότεροι ακολουθούν "συνταγές" και "συνήθειες" από απλώς ανεπαρκείς, μέχρι επιβλαβείς για τα ψάρια τους. Σε αυτό τον τομέα το κείμενο που ακολουθεί θα προσπαθήσει να βοηθήσει εκείνους που ενδιαφέρονται, παρουσιάζοντας στοιχεία όχι πολύ διαδεδομένα, αλλά επίσης "αντικρούοντας" κατεστημένες απόψεις που για πολλούς έχουν καταλήξει να είναι "αξιώματα". Είναι βασισμένο κυρίως σε δημοσιεύσεις του Dr. Dieter Untergasser, γνωστού για την εμπειρία του στην εκτροφή δίσκων αλλά κυρίως για τις μελέτες του σχετικά με τις ασθένειες των δίσκων και των μεγάλων κιχλίδων εν γένει.
 
 
 
 
 
Οι κατάλληλες συνθήκες είναι υποβοηθητικές και στην προσπάθεια αναπαραγωγής.
 
 
  Η διατροφή κάθε ζωντανού πλάσματος απαρτίζεται από υδατάνθρακες, λιπαρά, πρωτεΐνες, μέταλλα, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία σε διάφορους συνδυασμούς. Για να εξασφαλίσουμε όμως την κατάλληλη διατροφή των ψαριών που ζουν σε συνθήκες αιχμαλωσίας, πρέπει πρωτίστως να γνωρίζουμε με τι τρέφονται τα είδη αυτά στην φύση. Δυστυχώς κάτι τέτοιο συχνά είναι δύσκολο για τα περισσότερα είδη, γιατί οι συγκεκριμένες διατροφικές συνήθειές τους στο φυσικό περιβάλλον από το οποίο προέρχονται είναι άγνωστες, ή η γνώση μας γι αυτές είναι περιορισμένη.

Αυτό είναι γεγονός και για τους δίσκους. Η πλειοψηφία των μελετών για το περιεχόμενο του στομάχου και των εντέρων των άγριων πιασμένων ψαριών, έχουν υλοποιηθεί όταν η στάθμη των νερών του Αμαζονίου είναι χαμηλά. Τότε άλλωστε είναι κι η περίοδος που μπορούν να πιαστούν τα συγκεκριμένα είδη. Όπως είναι φυσικό οι δίσκοι έχουν ένα εντελώς διαφορετικό διαιτολόγιο στην διάρκεια του διαστήματος που η στάθμη των νερών είναι ψηλά. Συχνά αυτή η διαφορά της στάθμης είναι μεγαλύτερη από 10-15 μέτρα, πλημυρίζοντας τεράστιες περιοχές του δάσους του Αμαζονίου. Τα ψάρια κολυμπούν σε πολύ ευρύτερες περιοχές ανάμεσα σε δέντρα και θάμνους και η διατροφή τους αλλάζει ριζικά. Ο Heiko Bleher αναφέρει πως κατά το διάστημα που η στάθμη των νερών είναι χαμηλά, το κύριο συστατικό της διατροφής των δίσκων είναι οργανικά και ανόργανα κατάλοιπα, προϊόντα αποσύνθεσης φυτικής ή - σπανιότερα - ζωικής προέλευσης, σε ποσοστό 40-55%. Στο διάστημα που η στάθμη των νερών είναι ψηλά το κύριο συστατικό της διατροφής τους είναι φρούτα, καρποί, λουλούδια και φύλλα σε ποσοστό 45-65%.

Συχνά υποθέτουμε πως από την φύση τους τα ψάρια γνωρίζουν τι χρειάζονται κι έτσι τους προσφέρουμε μια ποικιλία τροφών για να επιλέξουν. Μ' αυτό τον τρόπο είναι εύκολο να ξεχωρίσουμε τι προτιμούν περισσότερο. Γρήγορα γίνεται όμως φανερό πως οι προτιμήσεις διαφορετικών ψαριών του ίδιου είδους ...διαφέρουν. Κάποιο ψάρι προτιμάει αρτέμια, κάποιο άλλο λάρβες κουνουπιών και κάποιο τρίτο καρδιά μοσχαριού. Το να προσφέρουμε στα ψάρια μας κυρίως την τροφή που τους αρέσει περισσότερο, μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα. Άλλωστε ούτε εμείς οι ίδιοι δεν τρεφόμαστε καθημερινά με το αγαπημένο μας φαγητό.


  Το μήκος του εντέρου ως ένδειξη για τις διατροφικές απαιτήσεις

Το μήκος και η δομή του εντέρου υποδεικνύει σε σημαντικό βαθμό τις διατροφικές απαιτήσεις κάθε είδους ψαριού. Αμιγώς σαρκοφάγα ψάρια όπως είναι η πέστροφα, έχουν πολύ μικρό μήκος εντέρου. Το έντερο όμως των ψαριών που τρέφονται κυρίως με φυτικής προέλευσης τροφές (όπως τα γατόψαρα του είδους ancistrus) έχει μήκος πολλές φορές μεγαλύτερο από το μήκος του σώματός τους.

Από αυτή την σκοπιά εξέτασης η θέση των δίσκων έχει πολύ ενδιαφέρον: Στην ηλικία όπου μόλις έχουν αρχίσει να κολυμπούν ελεύθερα, το έντερό τους είναι πολύ κοντό. Είναι προσαρμοσμένο σε ιδιαίτερα εύπεπτες αλλά υψηλής διατροφικής αξίας τροφές - τις εκκρίσεις του δέρματος των γονιών τους. Το έντερό τους αρχίζει να επιμηκύνεται μετά από τις πρώτες ημέρες της ζωής τους, μέχρι που αρχίζουν να τρέφονται συμπληρωματικά από τους μικροοργανισμούς που βρίσκουν στο περιβάλλον τους.

Σε αυτό το στάδιο το έντερό τους επιμηκύνεται κι άλλο και φτάνει στο τριπλάσιο από το συνολικό σωματικό τους μήκος, στην ηλικία περίπου των τεσσάρων εβδομάδων. Μπορούμε από αυτή την διαπίστωση να συμπεράνουμε πως οι νεαροί δίσκοι αυτή την περίοδο της ζωής τους, τρέφονται κυρίως με φυτικής προέλευσης τροφές. Στον τρίτο μήνα της ζωής τους, όταν το σωματικό μήκος τους είναι περίπου 5cm, το έντερό τους έχει περίπου δυόμιση φορές το μήκος του σώματός τους.

Από εκείνο το σημείο και μετά η ανάπτυξη του εντέρου σταθεροποιείται και ακολουθεί την συνολική σωματική ανάπτυξη. Όταν το ψάρι έχει αναπτυχθεί πλήρως, το μήκος του εντέρου του έχει περίπου μιάμιση φορά το μήκος του σώματός του. Σε αυτό το στάδιο της ζωής του χρειάζεται θρεπτική διατροφή που να περιέχει επαρκή φυτικά στοιχεία αλλά και τα απαραίτητα λιπαρά και υδατάνθρακες.
 
 
 
  Είναι η καρδιά μοσχαριού κατάλληλη διατροφή για τους δίσκους;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το ξεκίνημα της διατροφής των ψαριών με καρδιά μοσχαριού, ήταν απλά μια λύση ανάγκης. Όπως έχει διηγηθεί ο Heiko Bleher, στην δεκαετία του 1960 όταν ο ίδιος εισήγαγε άγριους πιασμένους δίσκους στην Ευρώπη, αντιμετώπιζε πολύ συχνά την άρνηση των ψαριών να δεχθούν τις τροφές που ήταν τότε διαθέσιμες στο εμπόριο. Ζωντανές τροφές ή κατεψυγμένες από λάβρες κουνουπιών ή Tubifex δεν ήταν ακόμη διαθέσιμες εκείνη την εποχή. Οπότε όταν η ιδέα του (με την συνδρομή του πατέρα του) για λεπτές κομμένες λωρίδες καρδιάς μοσχαριού φάνηκε να γίνεται αποδεκτή από τα ψάρια, όλοι ανακουφίσθηκαν γιατί βρέθηκε λύση στο πρόβλημα.

Καθώς αυτή η ιδέα εξαπλωνόταν από τους εμπόρους και εκτροφείς σ' όλο τον κόσμο, κατέληξε να γίνει μόδα. Ο ίδιος ο Heiko Bleher συχνά έχει αναφερθεί σ' αυτό, λέγοντας πως σε κάθε περίπτωση το τάισμα με καρδιά μοσχαριού δεν είναι τίποτε άλλο από μια προσωρινή λύση ανάγκης, γιατί πρόκειται για μια απολύτως ακατάλληλη τροφή για δίσκους. Κανένα ψάρι στον Αμαζόνιο (με πιθανή εξαίρεση τα πιράνχα) δεν είχε ποτέ την ευκαιρία στην διάρκεια της εξέλιξής του να τραφεί με σάρκα θηλαστικών. Παρεμπιπτόντως, στην ίδια ακριβώς κατηγορία ανήκουν και οι καρδιές κοτόπουλου ή γαλοπούλας.

Ξέρουμε όμως από χρόνια πως καθώς οι επιπτώσεις του ταΐσματος των δίσκων με καρδιά μοσχαριού άρχισαν να γίνονται γνωστές, σημαντικοί εκτροφείς δίσκων διέκοψαν εντελώς αυτή την πρακτική (Edward Schmidt-Focke, Lo Wing Yat, Manfred Gobel κλπ).

 
  Η διατροφή που βασίζεται στην καρδιά μοσχαριού είναι ακατάλληλη για τους δίσκους επειδή περιέχει ελάχιστα λιπαρά και καθόλου υδατάνθρακες. Επιπρόσθετα τα λίγα αυτά ζωικά λιπαρά είναι εξαιρετικά δύσπεπτα για τα ψάρια. Ακόμη κι οι εμπορικές συσκευασίες της που είναι εμπλουτισμένες με φυτικά στοιχεία, δεν περιέχουν τις απαραίτητες ποσότητες των κατάλληλων λιπαρών.

Τα λιπαρά είναι αποθήκες ενέργειας και αποτελούν τις διατροφικές "εφεδρείες" του οργανισμού. Τα ακόρεστα λιπαρά οξέα είναι απολύτως απαραίτητα και πρέπει να περιλαμβάνονται σε ικανοποιητικές ποσότητες στην διατροφή. Οι λιποδιαλυτές βιταμίνες (A, D, E, K) μπορούν να απορροφηθούν από τον οργανισμό μόνο με την παρουσία τέτοιου τύπου λιπαρών.

Αλλά γιατί η καρδιά μοσχαριού είναι ακατάλληλη τροφή; Η καρδιά μοσχαριού αποτελείται από περίπου 21% πρωτεΐνη και 79% νερό. Αυτό από μια πρόχειρη ματιά φαίνεται να αποτελεί ιδανικό εμπλουτισμό σε πρωτεΐνες της διατροφής των δίσκων. Αλλά αν το διερευνήσουμε περισσότερο σε βάθος θα διαπιστώσουμε ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι.
 
 
 
     
 
 
Οι περισσότεροι εκτροφείς χρησιμοποιούν σχεδόν αποκλειστικά καρδιά μοσχαριού.
 
 
  Οι πρωτεΐνες έχουν να εκπληρώσουν πολλές διαφορετικές λειτουργίες μέσα στον οργανισμό. Τα ένζυμα και οι ορμόνες για παράδειγμα, συντίθενται από τις πρωτεΐνες. Οι πρωτεΐνες είναι αλυσίδες αμινοξέων. Περίπου 1000 αμινοξέα δημιουργούν μια πρωτεϊνική αλυσίδα. Υπάρχουν 20 αμινοξέα που σχηματίζουν αυτές τις αλυσίδες σε κάθε οργανισμό με μια γενετικά προκαθορισμένη αλληλουχία. Υπάρχει ένας σχεδόν απεριόριστος αριθμός πιθανών συνδυασμών.

Οι πρωτεΐνες κάθε είδους είναι τοξικές για τον οργανισμό κάποιου άλλου διαφορετικού είδους, αν μπουν απ' ευθείας στο κυκλοφορικό του σύστημα. Αν για παράδειγμα κάποιος κοπεί ενώ τεμαχίζει κρέας και οι πρωτεΐνες του κρέατος εισέλθουν στο αίμα του μέσω της πληγής, το αποτέλεσμα αποκαλείται δηλητηρίαση αλλογενούς πρωτεΐνης και είναι παρεμφερές με την δηλητηρίαση του αίματος. Πρόκειται για μια αμυντική αντίδραση του σώματος που προσπαθεί να διασπάσει την "ξένη" πρωτεΐνη. Γι αυτό τον λόγο όλες οι πρωτεΐνες που περιέχονται στις τροφές πρέπει να διασπασθούν σε αμινοξέα στο έντερο. Μέσω της κυκλοφορίας του αίματος τα αμινοξέα αυτά μεταφέρονται στο συκώτι όπου χρησιμοποιούνται για την σύνθεση των πρωτεϊνών του σώματος. Είναι φανερό πως αυτή η διαδικασία απαιτεί μεγάλη ποσότητα ενέργειας. Ενώ το σώμα μπορεί να παράξει ένα μερίδιο των απαιτούμενων αμινοξέων μόνο του, τροποποιώντας παρεμφερή αμινοξέα που προϋπάρχουν, τα υπόλοιπα θα πρέπει να περιέχονται σε επαρκείς ποσότητες στην τροφή. Επομένως όσο περισσότερα από τα απαραίτητα αμινοξέα περιέχει μια τροφή (από την αναλογία που απαιτεί το σώμα) τόσο περισσότερο θρεπτική είναι.

Ας υποθέσουμε πως το σώμα απαιτεί κάποιο συγκεκριμένο από τα απαραίτητα αμινοξέα σε ποσοστό 6%, για την πρωτεϊνική του σύνθεση. Αν η πρωτεΐνη που το σώμα λαμβάνει μέσω της τροφής περιέχει μόνο 2% από αυτό το αμινοξύ, θα μπορεί να χρησιμοποιήσει μόνο το 1/3 από αυτή και να αποβάλλει τα υπόλοιπα 2/3 της πρωτεΐνης με τα περιττώματα. Αυτή είναι περίπου μια ρεαλιστική αναλογία για την διατροφή με καρδιά μοσχαριού σύμφωνα με τον Dr Dieter Untergasser, αν και έχουν εκφραστεί από αρκετούς, άλλες περισσότερο δυσμενείς αναλογίες.

Αυτό από μόνο του ίσως να μην ήταν τόσο κακό, αν αυτή η μη διασπασμένη πρωτεΐνη δεν ρύπαινε το νερό του ενυδρείου τόσο δραστικά. Μέσω της μετατροπής της πρωτεΐνης σε nitrate (κύκλος του αζώτου), κάτω από ορισμένες συνθήκες σε μαλακό νερό (χαμηλή ανθρακική σκληρότητα - KH) μπορεί να προκύψει ακραία πτώση του pH κατά την διάρκεια της νύκτας. Εκτροφείς που τάιζαν με καρδιά μοσχαριού είχαν παρατηρήσει πτώση του pH από 5.8 κατά τις απογευματινές ώρες, σε τιμές κάτω από 4 (σπανιότερα και 3) κοντά στο πρωί.

Σε νερό που έχει χαμηλές τιμές ανθρακικής σκληρότητας, το pH έτσι κι αλλιώς πέφτει όταν η φίλτρανση είναι σε λειτουργία. Αυτό όμως συμβαίνει σταδιακά και ομοιόμορφα, ανάλογα πάντα και με την πρωτεϊνική αξία της διατροφής. Ακατάλληλες τροφές ή υπερβολικό τάισμα προκαλούν απότομη πτώση του pH. Γι αυτό στα ενυδρεία προτείνεται γενικά να καταναλώνεται η τροφή μέσα σε 10-15 λεπτά.

Είναι σημαντικό να ελέγχεται η ανθρακική σκληρότητα τακτικά, για να μην πέφτει κάτω από 1 dKH, έτσι ώστε να υπάρχει έστω κι αυτός ο μικρός σταθεροποιητικός παράγοντας του pH. Πολλοί μάλιστα προτείνουν η τιμή αυτή να μην πέφτει κάτω από 4 dKH, γι ακόμα μεγαλύτερη ασφάλεια.
 
 
 
 
 
Δίσκοι που τρέφονται με καρδιά μοσχαριού από πολύ μικρή ηλικία.
 
 
  Το πρόβλημα της ανεπαρκούς διατροφής είναι ότι αυτή η ανεπάρκεια ακολουθείται από μια αλληλουχία άλλων προβλημάτων. Αυτό ακριβώς παρατηρείται όταν για παράδειγμα ταΐζουμε τους δίσκους κυρίως με καρδιά μοσχαριού, ακόμα κι αν προσθέτουμε στο μείγμα όλες τις απαραίτητες βιταμίνες και φυτικά λιπαρά. Σ' αυτό τον τρόπο διατροφής η ανεπάρκεια εστιάζεται κυρίως στην απουσία φυτικών ινών και υδατανθράκων. Χωρίς τις απαιτούμενες φυτικές ίνες και τους υδατάνθρακες δεν μπορεί να παραχθεί επαρκής ποσότητα εντερικών αλλά και δερματικών εκκρίσεων. Οι εντερικές εκκρίσεις με την σειρά τους ενεργοποιούν τους σπασμούς του εντέρου για την πέψη. Μόνο τότε η τροφή μπορεί να προωθηθεί στο έντερο και να διασπασθεί.

Στις περιπτώσεις που αυτές οι εντερικές εκκρίσεις δεν επαρκούν, η προώθηση της τροφής σταματά ενώ ξεκινά η διαδικασία αποσύνθεσής της. Αυτό έχει σαν συνέπεια να πολλαπλασιάζονται με φρενήρης ρυθμούς τα εντερικά βακτήρια και παράσιτα.

Αν οι συνθήκες αυτές διατηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε παρουσιάζεται εντερική φλεγμονή και οι τροφές δεν μπορούν πλέον να διασπασθούν όπως πρέπει. Το ψάρι εμφανώς αδυνατίζει και δεν μπορεί πλέον να αμυνθεί ο οργανισμός του όπως απαιτείται απέναντι σε διάφορους παθογόνους μικροοργανισμούς. Οι αντιβιώσεις σ' αυτό το σημείο μοιάζει να έχουν περιορισμένη επίδραση (αν λειτουργούν καθόλου) και πολλές φορές η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη.

Επειδή η παρουσία υδατανθράκων είναι επίσης απαραίτητη για την διάσπαση των λιπαρών, οι λιποδιαλυτές βιταμίνες δεν μπορούν να απορροφηθούν σε ικανοποιητικές ποσότητες. Εν τέλει γενικά η ικανότητα απορρόφησης των θρεπτικών από το έντερο περιορίζεται δραματικά.

Η ριμποφλαβίνη για παράδειγμα είναι μια βιταμίνη του συμπλέγματος B και αποτελείται από περίπου 60 ένζυμα. Παίζει καθοριστικό ρόλο σε πολλές διαδικασίες του μεταβολισμού. Καθώς περιέχεται σε σημαντικές ποσότητες στην καρδιά μοσχαριού, όταν υπάρχει προβληματική λειτουργία του εντέρου δεν μπορεί να απορροφηθεί στις απαιτούμενες ποσότητες. Το αποτέλεσμα είναι ορατή ζημιά στις δερματικές εκκρίσεις των ψαριών και θόλωμα του φακού των ματιών, που κατά κανόνα συνοδεύεται με αδυνάτισμα του σώματος. Αν δεν πεθάνει από άλλες διαταραχές (ασθένειες), το ψάρι θα πεθάνει από υποσιτισμό. Είναι πολύ συχνό αυτό το φαινόμενο και πολλοί θα το αναγνωρίσουν εύκολα.

Τα παράσιτα πάντοτε τρέφονται με την περίσσεια θρεπτικών (κυρίως πρωτεϊνών), όταν το έντερο δεν μπορεί να τα διασπάσει επειδή δεν έχουν την απαιτούμενη σύνθεση. Όταν τα ψάρια μπορούν να διασπάσουν τα θρεπτικά συστατικά της τροφής τους με τον κατάλληλο τρόπο, τα εντερικά παράσιτα δεν μπορούν να πολλαπλασιαστούν ανεξέλεγκτα. Αυτό επιβεβαιώνεται κι από το γεγονός ότι στα πολύ αδυνατισμένα ψάρια που έχουν σταματήσει να δέχονται τροφή, μετά από μερικές εβδομάδες παύουν να υπάρχουν παράσιτα στο έντερο.

Αν αλλάξουμε τρόπο διατροφής στα ψάρια που έχουν αντίστοιχα προβλήματα, η ύπαρξη παρασίτων θα μειωθεί σε αποδεκτά όρια. Πολλοί άλλωστε έχουν μεγαλώσει νεογνά που είχαν προσβληθεί από εντερικά παράσιτα, αλλά με την αλλαγή διατροφής ποτέ δεν χρειάσθηκαν θεραπείες με φάρμακα και μάλιστα αναπτύχθηκαν πλήρως σε ενήλικα ψάρια χωρίς επιπλέον προβλήματα.
 
 
 
 
 
  Για τους ενήλικους δίσκους, όπως και για κάθε μεγαλόσωμο ψάρι που ζει σε ενυδρείο, μια υγιής, ισορροπημένη και με ποικιλία επιλογών διατροφή είναι απολύτως απαραίτητη. Μικρόσωμα ψάρια όπως τα neon tetras ή αντίστοιχα, μπορούν να εμπλουτίσουν μόνα τους την μονότονη διατροφή που τους παρέχουμε, με μικροοργανισμούς που βρίσκουν στο ενυδρείο. Τα μεγαλόσωμα ψάρια όμως δεν μπορούν να κάνουν κάτι αντίστοιχο, γιατί οι οργανισμοί αυτοί είναι πολύ μικροί για τις διαστάσεις τους. Γι αυτό η διατροφή που τους παρέχουμε πρέπει να είναι ισορροπημένη και υψηλής διατροφικής αξίας. Παρόλο που οι επώνυμες αποξηραμένες τροφές σε μορφή κόκκων, περιέχουν σχεδόν όλα τα θρεπτικά συστατικά, τις βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία που χρειάζονται οι δίσκοι, δεν πρέπει να αρκούμαστε σε αυτά. Κανείς δεν θα ήθελε να τρώει το ίδιο πράγμα κάθε μέρα.

Έτσι πρέπει να τους προσφέρουμε μια ικανοποιητική ποικιλία. Οι υψηλής ποιότητας κατεψυγμένες τροφές, που παράγονται διαφυλάσσοντας την θρεπτική τους αξία, αλλά είναι επίσης απαλλαγμένες από παθογόνους μικροοργανισμούς, είναι απολύτως αντίστοιχες των ζωντανών τροφών. Τέτοιες μπορεί να είναι κόκκινες λάρβες κουνουπιών, tubifex, δάφνιες και αρτέμια.

Για τους λόγους που προαναφέρονται είναι απολύτως απαραίτητο να προσφέρουμε τέτοιου τύπου τροφές τουλάχιστον μια φορά την ημέρα, για να εμπλουτίζουμε την διατροφή των δίσκων η οποία θα βασίζεται σε ποιοτικές αποξηραμένες τροφές. Μέσω μιας τέτοιας δίαιτας δεν είναι αναγκαία η προσθήκη φυτικών τροφών, γιατί οι αποξηραμένες περιέχουν υψηλής ποιότητας υδατάνθρακες και λιπαρά φυτικής προέλευσης.


Είναι παράξενο πως ακόμα και σήμερα μετά από όλα όσα έχουν γίνει γνωστά τα τελευταία χρόνια, η καρδιά μοσχαριού θεωρείται κατάλληλη διατροφή για τους δίσκους. Αν το καλοσκεφθεί κανείς, δεν είναι τίποτε άλλο από ένα υποπροϊόν της σφαγής των ζώων που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση. Στην παραγωγική αλυσίδα οι εμπορικές πολιτικές υπαγορεύουν μείωση κόστους, χρησιμοποιώντας ακόμα και τέτοιου τύπου ...υπολείμματα. Θυμηθείτε τα αλεσμένα οστά ζώων που ξαναχρησιμοποιούνται στις ζωοτροφές φυτοφάγων ζώων, με τα γνωστά αποτελέσματα. Σε κάποιο βαθμό κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει κατανοητό όταν πρόκειται για εμπορική εκτροφή, όπου το κριτήριο του κόστους κι η ευκολία πρόσβασης στις διαθέσιμες τροφές είναι πολύ σημαντικοί παράγοντες. Αλλά στην περίπτωση του χόμπι είναι εντελώς παράδοξο κάποιοι να επιλέγουν καρδιά (και μάλιστα χειροποίητη με ότι του έρθει του καθένα για συμπλήρωμα) για να μειώσουν δήθεν το κόστος της διατήρησης των ψαριών. Κόστος που πληρώνεται αργότερα υπέρ-πολλαπλάσιο, μέσω ασθενειών, φαρμακευτικών αγωγών και εντέλει απωλειών.
 
 
 
  Βιβλιογραφία - Αναφορές:
Discus Health, Dieter Untergasser, 1991, TFH Publications Inc.
Aqua Geographia Magazine, Vol. 17, 1998, Aquapress
Discus Brief Magazine, Vol. V, Issue I 1998
Bleher's Discus - A Monograph, Heiko Bleher, 2006, Aquapress
 
  Επιστροφή στην κορυφή
Rating
 
Μπορείτε να βαθμολογήσετε το συγκεκριμένο άρθρο (παρουσίαση), επιλέγοντας την κατηγορία που σας εκφράζει καλύτερα από τις πέντε που ακολουθούν. Κάθε επισκέπτης μπορεί να συμμετέχει στην συγκεκριμένη αξιολόγηση, μόνο μία φορά.
Κακό Αδιάφορο Μέτριο Καλό Πολύ καλό        
 
 
Visitors Comments
 
    ChristosP
27/07/2009 23:23:21
 
  Εδώ τα λες όλα για την διατροφή . Μπράβο ωραίο άρθρο .  
 
 
    Πέτρος Σ.
06/12/2009 11:33:07
 
  Επιτέλους και ένα άρθρο για την διατροφή δίσκων που βασίζεται σε βιολογικά δεδομένα και όχι στην προσωπική εμπειρία του καθένα.  
 
 
    γιανης ζυμ
11/01/2010 15:48:52
 
  πολυ καλο για μενα ειμαι νεος στους δισκους. ευχαριστω.
που μπορω να βρω εκτροφεια δισκων στην ελλαδα΄΄
 
 
 
    theKING.gr
12/01/2010 02:27:46
 
  Αγαπητέ Γιάννη,
απ' όσο γνωρίζω επαγγελματίες εκτροφείς δεν υπάρχουν στην Ελλάδα. Κατά διαστήματα είναι διαθέσιμα μερικά ψάρια από αναπαραγωγές χομπιστών. Μπορείς να ρίξεις μια ματιά και στο GreekDiscus.com, που είναι ένα forum συζητήσεων γι αυτά τα ψάρια.
Φυσικά δίσκους μπορείς να βρείς σε ενυδρειακά καταστήματα στην Αθήνα και στο εξειδικευμένο κατάστημα για δίσκους Discus.gr.
 
 
 
    yiapas
27/06/2010 01:37:44
 
  Πολύ κατατοπιστικό !!!
Ευχαριστουμε Μπάμπη
 
 
 
    Stamatia
27/12/2010 04:36:11
 
  καταπληκτική δουλειά.
Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο... κ αυτά που λέει περί μοσχοκαρδιάς και παρασιτων αλλάζει πολλά στάνταρ...
Όσο για την δάφνια και αρτέμια που προτείνει θα δοκιμάσω να τους την ταίσω μια και οι δικοί μου τρώνε μόνο αποξηραμένη κόκκους και φυλαράκια.
Για να δούμε θα την τιμήσουν;
 
 
 
    GEORGE
30/01/2011 10:04:39
 
  Το καλύτερο ελληνικό άρθρο που έχω διαβάση.  
 
 
    LOL
09/09/2011 18:44:41
 
  Όπως έχει διηγηθεί ο Heiko Bleher, στην δεκαετία του 1960 όταν ο ίδιος εισήγαγε άγριους πιασμένους δίσκους στην Ευρώπη, αντιμετώπιζε πολύ συχνά την άρνηση των ψαριών να δεχθούν τις τροφές που ήταν τότε διαθέσιμες στο εμπόριο. Ζωντανές τροφές ή κατεψυγμένες από λάβρες κουνουπιών ή Tubifex δεν ήταν ακόμη διαθέσιμες εκείνη την εποχή. Οπότε όταν η ιδέα του (με την συνδρομή του πατέρα του) για λεπτές κομμένες λωρίδες καρδιάς μοσχαριού φάνηκε να γίνεται αποδεκτή από τα ψάρια, όλοι ανακουφίσθηκαν γιατί βρέθηκε λύση στο πρόβλημα.

Εισαι σιγουρος ??? O HB οτι ειχε τιν ιδεα για μοσχαροκαρδια?
 
 
 
    theKING.gr
09/09/2011 23:53:43
 
  Όχι.

Γι αυτό άλλωστε διευκρινίζω πως αυτός ο ισχυρισμός είναι του ίδιου. Δεν υπάρχει κάποιο άλλο τεκμήριο που να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του.

Αντιθέτως, ο Edward Schmidt-Focke αναφέρει πως όταν ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Αμερική (το 1959-1960), κάποιοι Αμερικάνοι εκτροφείς τάιζαν ήδη καρδιά μοσχαριού τους δίσκους τους και του πρότειναν μάλιστα να το δοκιμάσει...
 
 
 
    LOL
10/09/2011 07:25:56
 
  ποτε ο ΗΒ δεν ισχυριστικε κατι τετοιο!καθε αλλο,απο ατομο πολυ φιλο του ιδιου εχω το input!τεσπα!μου αρεσει πολυ η δουλια σου κ μπραβο σου για αυτο!

φιλικα παντα!
 
 
 
    theKING.gr
11/09/2011 11:23:09
 
  Αγαπητέ φίλε
(συγνώμη για την ''άκομψη'' προσφώνηση, αλλά υποθέτω πως το LOL δεν είναι το όνομά σου),

ξέρεις τι μου κάνει περισσότερο εντύπωση στο προηγούμενο σχόλιό σου?

Η βεβαιότητά σου για την ορθότητα του ''input'' που είχες από τον ''πολύ φίλο'' του Bleher.

Μου επιτρέπεις να σε ρωτήσω κάτι πολύ απλό?
Εσύ γνωρίζεις οτιδήποτε έχουν πει ή έχουν γράψει οι ''φίλοι'' σου?
Το ερώτημα είναι ρητορικό, η απάντηση για κάθε λογικό άνθρωπο είναι προφανώς, όχι.

Παρόλα αυτά, δεν μοιάζει να έχεις καμμία αμφιβολία πως αυτό που σου είπε ο ...''πολύ φίλος'' του Bleher, είναι σωστό. Αντιθέτως εμφανίζεσαι απολύτως βέβαιος, για το ''λάθος'' της δικής μου αναφοράς στο προηγούμενο κείμενο.

Για να μην μακρυγορήσω λοιπόν περισσότερο, θα πρότεινα να συμβουλέψεις τον ''πολύ φίλο'' του Bleher να διαβάζει λίγο περισσότερο αυτά που έχει γράψει εκείνος, αντί να αρκείται απλώς στην ιδιότητα του ''πολύ φίλου'' του. Καθότι αυτή και μόνο η ιδιότητα δεν θα προσφέρει ποτέ τίποτα ούτε στον ίδιο, ούτε όμως και στους άλλους τους οποίους ''ξεγελάει'' με το κόλπο του ''πολύ φίλου'' (ο οποίος υποτίθεται πως ξέρει καλύτερα).

Ας ξεκινήσει μάλιστα το διάβασμα από το περιοδικό που εξέδιδε παλιότερα ο Heiko Bleher, τo ''Aqua-Geographia'' και πιο συγκεκριμένα το τεύχος 17 του 1998, στις σελίδες 57 και 58. Εκεί θα βρει αν είπε και τι είπε (έγραψε για την ακρίβεια), ο Bleher για το συγκεκριμένο θέμα.

Τέλος, χαίρομαι που σου αρέσει η δουλειά που έχει γίνει στο ''theKING.gr''. Πάντοτε προσπαθώ να είναι όσο πιο καλά τεκμηριωμένη γίνεται, βασισμένη σε πολύ μελέτη και πολύ πρακτική εφαρμογή.

Φιλικά
Μπάμπης Τσόκας
 
 
 
    tsaou
17/04/2013 19:39:13
 
  Πάρα πολύ ωραίο άρθρο. Μεσα σε 2 μέρες έχω διαβάσει αρκετά άρθρα του theKing. Μέσα στο χάσιμο της αφιλτράριστης ιντρενετικης πληροφοριας που με εχει διαλύσει τους τελευταιους 2 μήνες βρήκα να διαβάσω κατι που μοιαζει πιο πολυ με ερευνα παρά με αρθρο! (η παραθεσεις βιβλιογραφιας και μονο φτανουν...)

Μπράβο για την φοβερη δουλεια που κάνεις/κανετε?

Το μόνο που μου λείπει περισοτερο απο αυτο που διαβασα είναι τελικά η φυσική διατροφη σε μια ανάλογη ανάλυση της μη φυσιολογικης.

Επισης μου κάνει εντύπωση (φιλοσοφικά) που δεν υπάρχουν τροφές ειδίκες για δίσκους ενώ υπάρχχουν άπειρες "ΕΙΔΙΚΕΣ" για δισκους! τι θελω να πω. Βρισκουμε απειρες εμπορικες τροφες "ειδικες" που καμια τελικα σχεση δεν εχουν με την φυσικη του διατροφη. Παραλληλα καμια δεν περιεχει κάρπους, φύλλα κτλ κτλ που βρισκουν στη φύση αλλα και δεν ακολουθουμε διαφορετικη διατροφη ανα εποχες οπως διαβασα οτι συμβαινει. Υποθέτω πως μιλώντας για δίσκους εκτροφης ισως μιλαμε για μια διαφορετικη εντελως μεταβολική λειτουργία. Μηπως ομως θα ηταν καλυτερο για τα ιδια τα ψάρια να ακολουθησουμε την συνταγη της φύσης?

keep disking

tsaou (Τσαούσης Θ.)
 
 
 
    theKING.gr
18/04/2013 05:12:30
 
  Ευχαριστώ για το γενναιόδωρο σχόλιο.

Πράγματι κι εγώ πολλές φορές ένιωσα "χαμένος" μέσα στην απέραντη, αλλά αφιλτράριστη ιντερνετική πληροφορία και δεν ήταν λίγες οι φορές που αισθάνθηκα σκόπιμα ...παραπληροφορημένος. Αυτή ήταν άλλωστε και η αφορμή δημιουργίας αυτού του site.

Για το θέμα που θίγεις, πρέπει να ομολογήσω πως κι εμένα μ' έχει απασχολήσει αρκετά, αναζητώντας έγκυρες πηγές πληροφόρησης, αλλά κάνοντας και ...εκτεταμένα "πειράματα" με "hand made" τροφές. Ελπίζω σε κάποια μελλοντική παρουσίαση να υπάρξει η ευκαιρία να αναφερθώ σε αυτά πιο αναλυτικά.

Προσωπικά πάντως δεν μου κάνει εντύπωση γιατί κυκλοφορούν αυτές οι τροφές για δίσκους και όχι ...άλλες. Μην ξεχνάμε τις προτεραιότητες της επιλεκτικής εκτροφής των διακοσμητικών ψαριών (έτσι χαρακτηρίζονται διεθνώς αυτά τα ψάρια). Θέλουμε έντονα χρώματα, πρωτότυπα patterns, μεγάλα μεγέθη (όσο πιο γρήγορα γίνεται) και παρεμφερή "ειδικά" χαρακτηριστικά όπως κατακόκκινα μάτια όσο μικρότερα γίνεται, ολοστρόγγυλα σχήματα κλπ. Έτσι θα δώσουμε τις τροφές που θα βοηθήσουν να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι.

Μην παρεξηγηθώ. Δεν είμαι αντίθετος σε αυτή την προσέγγιση. Απεναντίας την θεωρώ απολύτως θεμιτή. Είναι μια πολύ σοβαρή άποψη του χόμπι, αλλά όχι η μόνη.

Η διατροφή των δίσκων στο φυσικό τους περιβάλλον είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα, με πολλές προεκτάσεις. Ενδεικτικά θα αναφέρω μόνο δύο απόψεις: Είναι πολύ περιορισμένη η γνώση μας για το τι πράγματι τρώνε οι δίσκοι στη φύση. Επίσης μεγάλο χρονικό διάστημα του έτους σχεδόν ...λιμοκτονούν. Θα το κάναμε αυτό ποτέ στα ενυδρεία μας;

Για τους δίσκους που ζουν ελεύθεροι στη φύση, η "φυσική" συνταγή είναι η καλύτερη (για το είδος, όχι για κάθε άτομο ξεχωριστά). Για τους δικούς μας όμως που ζουν στα ενυδρεία μας, η καλύτερη συνταγή είναι η εκείνη που "εκπληρώνει" τις δικές μας επιδιώξεις για το τι θέλουμε να κάνουμε στο χόμπι μας.
 
 
    Επιστροφή στην κορυφή
 
New Comment
 
 
Όνομα ή Ψευδώνυμο:
Σχόλιο:
Αποδέχομαι τους όρους συμμετοχής για τον σχολιασμό.
 
 
 
 
Επιστροφή στην Εισαγωγική Σελίδα
 
Translate
 
 
 
Statistics
  Συγκεντρωτικά στατιστικά στοιχεία σχετικά με όλα τα άρθρα του theKING.gr:  
  Σύνολο άρθρων-παρουσιάσεων:   18  
  Σύνολο εμφανίσεων:   141.838  
  Σύνολο φωτoγραφιών:   386  
  Σύνολο σχολίων:   172  
  Σύνολο αξιολογήσων:   1.020  
  Mέσος όρος αξιολογήσων:   4,8/5  
 
Join to our Newsletter
  Γράψτε την e-mail διεύθυνσή σας στο πεδίο που ακολουθεί, για να λαμβάνετε το ενημε-ρωτικό newsletter του theKING.gr:  
     
Poll
  Οι περισσότεροι δίσκοι που φιλοξενείτε στα ενυδρεία σας αυτή την περίοδο, είναι:  
  Εκτροφής από Ευρώπη  
  Εκτροφής από Ασία  
  Άγρια πιασμένα ψάρια  
  Αναπαραγωγές χομπιστών  
   
Quiz
Διασκεδάστε δοκιμάζοντας τις γνώσεις σας και μάθετε πληροφορίες για τους δίσκους. Ο διαθέσιμος χρόνος για κάθε απάντηση είναι ένα λεπτό.
 
Facebook   Twitter   RSS Feeds
 
 
   
   
© 2008- theKING.gr. Με επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος.